woensdag 27 juli 2011

Het élan van links en het ontbreken ervan

Het zoveelste nieuwtje: het CDA wil alle coffeeshops sluiten en in principe alles rond het softdrugbeleid afschaffen. Ze zeggen het niet met zoveel woorden, maar terug naar de jaren vijftig met Nederland! Dat wás tenslotte onze beste tijd sinds de Gouden Eeuw. We zien hier het typische rechts inhalen van de PVV dat ondertussen de nieuwe trend is geworden bij de coalitiepartners. Als wanhopige makelaars van politieke smaak proberen ze nog goedkoper te worden dan de trendmaker. Ze leren het wel, hoor. Waar het eerst horten en stotteren was als meneer GW zich weer eens te buiten ging aan onbeschofte superlatieven jegens een toch wel kwetsbare minderheid, gaan Rutte & Co zich te buiten aan voorzichtig ingeklede wansmaak met als koploper Maxim. Eerst maar eens duidelijk maken dat wij Christenen uw zorg om den buitenlander wel degelijk begrijpen en dan maar eens verder harken naar mogelijkheden om in het gevlei te komen bij ‘Het Gewone Volk’ (vanaf nu HGV genoemd).

Een vriend van me vroeg wat daar nog aan te doen was. Hoe meer PVV deelneemt aan het officiële discours van de politiek hoe smeriger de voorheen beschaafde partijen worden. Het is net alsof de quarantaine waarin het Vlaams Blok in België jaren werd uitgesloten van deelname aan de regering een betere oplossing was. Maar een volwassen democratie moet ruimte geven aan alle partijen en zeker zo’n grote zou niet genegeerd moeten worden. Het Vlaams Blok vertegenwoordigde een groot electoraat en moest eigenlijk zodoende deelnemen. Zo ook de PVV. Maar het blijkt wel weer dat als je met vuil omgaat je zelf ook vuil wordt.

Er zijn zeker zaken waarin HGV gelijk heeft en die de politiek moet beantwoorden, maar de politiek mag HGV ook enigszins beschermen tegen zichzelf. Zo is er een verbod op alcoholgebruik voor jongeren, mag pedofilie niet en noem maar op, allemaal zaken waarin de politiek mensen beschermd tegen zichzelf en de boze buitenwereld. Dat er mensen zijn die zich bedreigd voelen door diezelfde buitenwereld in de vorm van Islamieten of, waar het vaak op wordt toegespitst, Marokkaanse jongeren, is iets waaraan tegemoet moet worden gekomen. Maar hoever moet deze bescherming worden doorgevoerd en wanneer wordt de angst voor de medemens schadelijk voor jezelf? Is het mogelijk om deze angsten enigszins te kanaliseren en in goede wegen te leiden, zonder dat de angst weer nieuwe problemen oproept? Dat is de taak waar de politiek zich voor gesteld ziet en eentje die blijkbaar niet meer in goede handen is van de VVD of het CDA. Dan moeten we maar naar links kijken voor een oplossing.

Amai, en wat een ellende aan die kant! Om te beginnen bij de grootste partij, de PvdA. Jarenlang hebben ze gestreden voor de emancipatie van de arbeider, deze per abuis aanziend voor HGV, maar toen liberaal economische waarden steeds belangrijker werden, zo tegen het begin van de jaren negentig, besloot men de ideologische veren af te schudden en voor het brede middenveld te gaan. Er was hoogstens accentverschil tussen de CDA, VVD en de PvdA. Het belangrijkste voor de kiezer werd de hoofdpersoon van een partij. Wim Kok was betrouwbaar en daar kon je wat mee. Daarna dacht een nipte meerderheid dat je met Balkenende eenzelfde soort van betrouwbaarheid kocht. Ik ben altijd, en nog steeds, een fan van D66 geweest, maar het lijkt wel alsof Pechtold het zich is aan gaan trekken dat hij door GW als Mannetje Pechtold wordt weggezet. Of misschien is hij het wel teveel eens met het huidige kabinet. Of misschien is hij moe van tegen de stroom opvaren. Onduidelijk, dat wel, want hij was een van de felste bestrijders van de PVV. Over Groen Links kan ik alleen maar zeggen dat ze sinds Femke blijkbaar alleen nog maar ruimte geven aan de pacifistische vleugel. Ze hebben het moeilijk met die Marjan Thieme en haar pleidooi voor stemrecht voor dieren. Hoe kan ze nou een partij opzetten voor dieren die niet eens kunnen stemmen? En dan nog scoort ze dankzij GW punten bij de dierenbescherming. Waarom Groen Links zich niet volledig profileert op het ecologische vlak is sowieso de vraag. Nu meer dan ooit zouden ze mensen aan zich kunnen binnen, maar je hoort ze nog nauwelijks over alternatieve energie en bescherming van vis en dat soort dingen. Niks over die duurzaamheid. Een compleet raadsel!

Ik las laatst een stukje over een boek van de Amerikaanse historicus Kennedy die postuleerde dat bij de laatste twee grote omwentelingen, de jaren zestig en die van Fortuin, Nederland ineen keer geheel overstag ging. Iedereen, inclusief de bewindvoerders, nam de nieuwe mores over alsof ze altijd al zo dachten. Waar in de meeste landen sprake is van een heftig discours tussen voor en tegenstanders, zodat er altijd een vorm van engagement is van beide kanten, lijkt het wel alsof dat niet kan in Nederland. Zo ook nu dus. We zijn in het conservatieve tijdperk beland en niemand van links kan een antwoord formuleren. Rechts blundert aan, maar niemand kan ze de wind uit de zeilen nemen.

Ik zou nu eigenlijk even willen foeteren over hoe je zo’n gast als GW moet aanpakken, als je dat tenminste wilt. Als je hem echt weerstand wil geven wat je dan moet doen, maar daar begin ik niet aan, dat wordt veel te ongenuanceerd. Al ben ik al aardig ongenuanceerd in dit stukje en zal het de lezer niet veel uitmaken. Misschien is het wel grappig als ik even over de rooie ga. Vaak als ik die man zie optreden, want, begrijp me goed, ik zie dat als optreden, als een act, niet als iets authentieks, dan stel ik me voor dat ik Cohen ben, of misschien iemand anders met eenzelfde hoeveelheid gravitas, misschien Wim Kok, en dan zou ik hem aanspreken als ik een klein kind aanspreek die zich slecht gedraagt. Grappige vergelijking natuurlijk, want veel ouders weten niet meer hoe ze met slecht gedrag van hun kinderen moeten omgaan. Misschien zou ik wel zeggen, Geertje, Geertje, Geertje, rustig aan, jochie, ga maar weer zitten en houd even je muil, want de grote mensen praten hier. En dan zie ik Geertje sputteren als een verstopt vulkaantje en ik zou even naar het publiek grijnzen, maar hem verder negeren. Zulke etterbakjes, zulke jochies in de klas die alleen de zwakken pesten, die moet je niet al te serieus nemen. Die moet je negeren. Dat soort mannetjes doet er alles aan om populair te worden, terwijl ze met een voet op de hand van een knikkerend kindje staan omdat deze misschien een gekke pet draagt of slist. Iedereen lacht om zo’n bullie. Gedeeltelijk omdat ze zijn lef bewonderen, gedeeltelijk omdat ze bang zijn het volgende doelwit te worden. Maar als je daar niet bang voor zou zijn en dat ambetante joch terecht zou durven te wijzen waar iedereen bij staat, misschien een muilpeer geven, misschien met dezelfde woorden zou terugvechten en hem zodoende te slim af te zijn, dan zou jij de stoere jongen zijn! en niet iemand waar iedereen bang voor is, maar juist iemand die je met je lot kan vertrouwen. Dat soort mensen zoeken we naar, denk ik, in onze politieke leiders. Iemand die heel goed het verschil weet tussen iemand beschermen door niemand op te offeren, of de populaire pias uit te hangen ten voordele van jezelf. Maar goed, dat foeteren zal ik laten.

Helaas, heb ik gemerkt, is ‘de linkse kerk’ te beschaafd om voor zijn idealen op te komen. We moeten vooral maar niet zijn zoals de etterbak, want god verhoede dat wij ongenuanceerd worden. Stel je voor dat iemand iets aan ons opmerkt dat misschien niet geheel strookt met het ideaal van progressiviteit dat wij graag op de rest projecteren. God verhoede dat wij ons als mensen zouden gedragen die ook kunnen falen en met hart en ziel voor onze zaak zouden vechten. Hij staat nu met zijn voet op de hand van dat jochie, mensen, en dat jochie schreeuwt van de pijn. Gaan we hem beschaafd vragen om te stoppen en als hij ons smalend nee zegt druipen we dan af of kijken we toe hoe het jochie nog meer wordt gepest? Of doen we er wat aan en zetten deze clown en zijn trawanten in hun hemd, zodat het hele land kan zien wat voor abjecte klootzakken het zijn? Is dat waar je voor staat het echt waard?